Masmavi bir atlas, boyun yetmez, makas bile kesemez, terzi hiç biçemez.

Metindeki “masmavi bir atlas” metaforu, göğün pürüzsüz, uçsuz bucaksız ve mavi görünümünü estetik bir biçimde temsil eder. Ayrıca “boyun yetmemesi, makasın kesememesi ve terzinin biçememesi” ifadeleri, onun kumaş gibi fiziksel olarak dokunulup kesilemeyen, erişilmez ve soyut doğasına mantıksal bir işaret göndermektedir.